Implanty po chemioterapii i radioterapii – czy i kiedy można?
W większości przypadków tak – implanty można wszczepiać po zakończeniu leczenia onkologicznego, ale protokoły różnią się zależnie od rodzaju terapii. Po chemioterapii samodzielnej odstęp minimum 3-6 miesięcy; po radioterapii głowy i szyi odstęp 6-12 miesięcy (niektóre ośrodki rekomendują 12-24 mies.). Przeżywalność implantów u pacjentów po radioterapii wynosi 87,7% po 5 latach vs 95,2% u pacjentów nienaświetlanych (Rocha i wsp., Clinical Oral Investigations, 2021; DOI: 10.1007/s00784-021-04065-6). Ryzyko niepowodzenia jest wyższe 1,62-1,97 razy w porównaniu z populacją ogólną (Trybek i wsp., Clinical Oral Implants Research, 2025; DOI: 10.1111/clr.14450). Bezwzględnie wykluczają implantację: aktywne leczenie dożylnymi bisfosfonianami (kwas zoledronowy) lub denosumabem w dawkach onkologicznych – ryzyko martwicy kości szczęk (MRONJ) nawet 12,3%. Po leczeniu nowotworów spoza głowy i szyi (np. rak jelita, trzonu macicy) implantacja jest zwykle możliwa 3-6 miesięcy po zakończeniu terapii, przy stabilnym stanie ogólnym.
Dlaczego leczenie onkologiczne zmienia sytuację – trzy mechanizmy
Każda forma leczenia onkologicznego wpływa na gojenie kości w inny sposób. Zrozumienie tego pozwala lekarzowi zdecydować, kiedy implantacja jest bezpieczna.
Implantacja wymaga mikroskopijnej rany chirurgicznej w kości, która musi się prawidłowo zagoić (osseointegracja). Trzy mechanizmy to utrudniają:
- Hipowaskularyzacja (zmniejszenie ukrwienia kości) – wywołuje ją radioterapia >50 Gy w polu szczęki/żuchwy; skutkuje słabszym gojeniem, wyższym ryzykiem osteoradionekrozy (ORN) i utraty implantu
- Immunosupresja i zahamowanie regeneracji – wywołuje ją chemioterapia cytotoksyczna; powoduje opóźnione gojenie tkanek miękkich i kostnych; efekt jest przejściowy
- Zahamowanie obrotu kostnego – wywołują je bisfosfoniany (IV i doustne), denosumab, romosozumab; niesie ryzyko martwicy kości szczęk (MRONJ) po zabiegu chirurgicznym
Radioterapia głowy i szyi – szczegóły
Radioterapia jest leczeniem o najwyższym wpływie na późniejszą implantologię. Naświetlana kość zostaje trwale zmieniona: zmniejsza się liczba naczyń krwionośnych, osteoblasty tracą funkcję, a zdolność regeneracji spada.
Wpływ dawki promieniowania
Nie każda radioterapia jest równa. Kluczowy jest dawka całkowita w obszarze szczęki/żuchwy (nie w guzie pierwotnym).
Przy dawce <30 Gy wpływ na implant jest minimalny – możliwa standardowa implantacja po 3-6 miesiącach. Przy 30-50 Gy wpływ jest umiarkowany – implantacja możliwa po 6-12 miesiącach przy wyższym ryzyku. Przy 50-65 Gy (typowa dla raka głowy i szyi) wpływ jest znaczący – implantacja po 12-24 miesiącach, z osobną kwalifikacją i konsultacją onkologiczną. Przy dawce >65 Gy ryzyko jest bardzo wysokie – implantacja tylko w ośrodkach specjalistycznych.
Przeżywalność implantów u pacjentów po radioterapii
| Populacja | Przeżywalność 5 lat | Źródło |
|---|---|---|
| Pacjenci nienaświetlani (populacja ogólna) | 95-97% | Howe 2019 (10.1016/j.jdent.2019.03.008) |
| Pacjenci po radioterapii głowy i szyi | 87,7% | Rocha 2021 (10.1007/s00784-021-04065-6) |
| Meta-analiza 2016 (irradiated vs non-irradiated) | 84,3% vs 95% | Chrcanovic 2016 (10.1016/j.prosdent.2016.04.025) |
| 10 lat u napromieniowanych (pole ≤55 Gy) | ~90% | Ihde 2021 (10.23812/21-2supp1-5) |
| Comprehensive update 2025 (łącznie RT + chemo) | 85,6% | Trybek 2025 (10.1111/clr.14450) |
| Ryzyko niepowodzenia vs populacja ogólna | RR 1,62-1,97 (istotne statystycznie) | Trybek 2025 |
Osteoradionekroza (ORN) – główne powikłanie
ORN (martwica kości popromienna) to trwała martwica tkanki kostnej w polu napromieniowania. Ryzyko pojawienia się po wszczepieniu implantu u pacjenta po RT:
| Parametr | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Incidence ORN u pacjentów implantowanych po RT | 6% (w nowych seriach 1,81%) | Scarcella 2025 (10.1111/scd.70022) |
| Mediana czasu od RT do implantacji (kiedy jest bezpiecznie) | 30,7 miesięcy | Scarcella 2025 |
| Mediana czasu wystąpienia ORN po implantacji | 42,25 miesięcy | Scarcella 2025 |
| Najczęstsza lokalizacja | Żuchwa (słabsze ukrwienie) | – |
Praktyczny wniosek: nie implantuje się w napromieniowanej kości w pierwszym roku po RT. Optymalny odstęp to 12-24 miesiące. Niektóre ośrodki pozwalają na 6 miesięcy przy niskich dawkach.
Kiedy można implantować przed radioterapią
Czasem planuje się implanty przed radioterapią, żeby uniknąć problemu gojenia w napromieniowanej kości. Protokół:
- Implanty wszczepia się na minimum 3-6 miesięcy przed RT.
- W trakcie RT implant jest już osseointegrowany.
- Korony osadza się po RT (nie w trakcie).
- Wymaga ścisłej koordynacji onkolog-implantolog.
Strategia przydatna szczególnie po resekcji rekonstrukcyjnej żuchwy (przeszczep wolny płat strzałkowy) – implanty w przeszczepionej kości mają przeżywalność 90-97% (Parihar 2023; DOI: 10.11607/jomi.10373).
Chemioterapia – czy wyklucza implanty
Chemioterapia samodzielna (bez radioterapii i bez bisfosfonianów) ma znacznie mniejszy wpływ na implanty niż radioterapia. Ryzyko niepowodzenia jest podwyższone w okresie trwania terapii, ale po zakończeniu wraca do poziomu zbliżonego do populacji ogólnej.
- Aktywna chemioterapia — implantacja przeciwwskazana (immunosupresja, neutropenia).
- 3-6 miesięcy po zakończeniu chemio — przy stabilnym stanie i pełnej regeneracji szpiku implantacja jest zwykle możliwa.
- Chemio łączona z radioterapią (multimodal) — RR niepowodzenia 2,03; minimum 12 miesięcy po RT.
- Chemioterapia podtrzymująca (np. hormonoterapia w raku piersi) — zwykle nie jest przeciwwskazaniem; wymagana indywidualna kwalifikacja.
Meta-analiza Trybka i wsp. 2025 (10.1111/clr.14450) łączy wpływ RT i chemioterapii – wspólnie dają RR 2,03 dla niepowodzenia, ale chemioterapia pojedynczo ma mniejszy udział w tym ryzyku niż radioterapia.
Bisfosfoniany, denosumab, romosozumab – leki antyresorpcyjne
Grupa leków modyfikujących metabolizm kostny. Stosowane w osteoporozie (dawki niskie) i w onkologii – do hamowania przerzutów do kości, leczenia hiperkalcemii, w szpiczaku mnogim (dawki wysokie). Kluczowe ryzyko: martwica kości szczęk związana z lekami (MRONJ – Medication-Related Osteonecrosis of the Jaw).
Klasyfikacja ryzyka według sposobu podawania i wskazania
| Lek / wskazanie | Droga podania | Ryzyko MRONJ po zabiegu | Implantacja |
|---|---|---|---|
| Kwas zoledronowy, pamidronian (wskazanie onko – przerzuty do kości, szpiczak) | Dożylnie (IV), co 3-4 tyg. | Wysokie (12,3-28,2% w kohortach onkologicznych; Almazrooa 2026; DOI: 10.4317/jced.63634) | Bezwzględne przeciwwskazanie podczas aktywnej terapii |
| Denosumab (Xgeva) – dawka onko 120 mg co 4 tyg. | Podskórnie | Wysokie | Bezwzględne przeciwwskazanie podczas aktywnej terapii |
| Denosumab (Prolia) – dawka na osteoporozę 60 mg co 6 mies. | Podskórnie | Niskie (0,5-1,5%) | Względne – konsultacja; możliwe przy drug holiday |
| Alendronian, ibandronian, ryzedronian (osteoporoza) | Doustnie, raz w tyg./mies. | Niskie (OR 1,43, p=0,156; Stavropoulos 2016; DOI: 10.1111/clr.12526) | Możliwe; drug holiday 3-6 mies. dla dłuższej terapii |
| Kwas zoledronowy – dawka osteoporoza 5 mg raz/rok | Dożylnie | Umiarkowane | Indywidualna kwalifikacja |
| Romosozumab (Evenity) | Podskórnie | Umiarkowane – dane ograniczone | Konsultacja |
| Nibosumab / inhibitory tyrozynowe (immunoterapia / terapie celowane) | Zmiennie | Zwiększone | Często wymaga konsultacji onkologicznej |
Dane o MRONJ i implantach w onkologii
Duża kohorta 5 284 pacjentów onkologicznych otrzymujących leki modyfikujące kość (Almazrooa i wsp. 2026; DOI: 10.4317/jced.63634):
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Incidence MRONJ po zabiegu chirurgicznym | 12,3% (n=68 z 5 284) |
| Incidence MRONJ po implantacji samej | 5,9% |
| Incidence niepowodzenia implantu | 28,2% |
| MRONJ po ekstrakcji | 4,9% |
| MRONJ przy drug holiday >18 mies. przed zabiegiem | Redukcja do 1,35% |
Praktyczny wniosek: u pacjentów na bisfosfonianach IV lub denosumabie w dawkach onkologicznych implantacja to decyzja bardzo indywidualna i zwykle odkładana. U pacjentów na bisfosfonianach doustnych w osteoporozie ryzyko jest niskie, ale nie zerowe.
Drug holiday – przerwa w leczeniu przed implantem
Konsultacja z lekarzem prowadzącym (onkologiem, reumatologiem) pozwala rozważyć okresową przerwę w terapii antyresorpcyjnej przed zabiegiem. Typowe wytyczne (decyzja zawsze należy do lekarza prowadzącego):
- Bisfosfoniany doustne (>4 lata) – proponowana przerwa 3-6 miesięcy.
- Denosumab (Prolia, osteoporoza) – 4-5 miesięcy po ostatniej dawce, przed kolejną iniekcją.
- Bisfosfoniany IV onko – decyzja onkologa; zwykle nieodstawiane.
- Denosumab onko (Xgeva) – decyzja onkologa; zwykle nieodstawiane.
Drug holiday nigdy nie jest decyzją stomatologa – musi być ustalony z lekarzem prowadzącym chorobę podstawową.
Immunoterapia i terapie celowane – krótki przegląd
Nowe leki onkologiczne (przeciwciała monoklonalne, inhibitory tyrozynowe) mają różne profile bezpieczeństwa w kontekście implantacji.
- Inhibitory punktów kontrolnych (pembrolizumab, nivolumab, ipilimumab) – zwykle nie przeciwwskazują; uwaga na zapalenia błon śluzowych
- Inhibitory tyrozynowe (sunitynib, sorafenib, bevacizumab) – mogą zwiększać ryzyko MRONJ; wymagana konsultacja
- Przeciwciała anty-HER2 w raku piersi (trastuzumab, pertuzumab) – bez istotnego wpływu
- Hormonoterapia (tamoksyfen, inhibitory aromatazy, bikalutamid) – bez istotnego wpływu (chyba że dodatkowo bisfosfoniany)
Nowotwory spoza głowy i szyi
Większość nowotworów nie wpływa bezpośrednio na możliwość implantacji. Kluczowe pytanie: jakie leczenie pacjent otrzymuje?
| Nowotwór | Typowe leczenie | Wpływ na implant |
|---|---|---|
| Rak piersi (wczesny, bez przerzutów) | Operacja + chemio + hormonoterapia | Po zakończeniu – implantacja możliwa (uwaga na bisfosfoniany adiuwantowe) |
| Rak prostaty (lokalny) | Prostatektomia / radioterapia miednicy + hormonoterapia | Implantacja zwykle możliwa; uwaga na bisfosfoniany |
| Rak jelita grubego | Operacja + chemio (FOLFOX, CAPOX) | Po 3-6 mies. od zakończenia chemio – implantacja możliwa |
| Rak płuca | Chemio/immuno/celowane | Kwalifikacja indywidualna; ocena stanu ogólnego |
| Chłoniak / białaczka | Chemio + ew. przeszczep szpiku | Po remisji i odbudowie immunologicznej |
| Rak tarczycy (po operacji + jod radioaktywny) | Lewotyroksyna | Implantacja bez szczególnych ograniczeń |
| Szpiczak mnogi | Bisfosfoniany IV, przeszczep szpiku | Przeciwwskazanie podczas aktywnego leczenia |
Ogólna zasada: jeśli pacjent jest w remisji, nie otrzymuje aktywnej chemio/immunoterapii i nie przyjmuje bisfosfonianów IV ani denosumabu onko, implantacja jest zwykle bezpieczna.
Protokół kwalifikacji pacjenta po leczeniu onkologicznym
Przed podjęciem decyzji implantologicznej lekarz przechodzi przez następującą ścieżkę:
- Wywiad onkologiczny – rozpoznanie, rok, leczenie (chemio, RT, operacja), data ostatniej terapii, aktualny status (remisja/aktywność)
- Lista leków – bisfosfoniany? denosumab? immunoterapia? sterydy? leki przeciwzakrzepowe?
- Konsultacja z onkologiem – list/mail/telefon z pytaniem: „Czy pacjent jest kandydatem do planowej chirurgii stomatologicznej?”
- Badania ogólne – morfologia (neutrofile, płytki), INR jeśli antykoagulanty, HbA1c jeśli cukrzyca
- Badania jamy ustnej – stan przyzębia, stan resztkowych zębów, higiena
- Tomografia CBCT – ocena objętości i jakości kości; wykluczenie zmian w miejscu planowanego implantu
- Planowanie cyfrowe – wybór miejsc z najlepszym ukrwieniem i najdalej od pól radioterapii
- Decyzja zespołowa – pacjent podpisuje świadomą zgodę z rozszerzonym pouczeniem o ryzyku MRONJ/ORN
Timing – kiedy implantacja po jakim leczeniu
| Leczenie | Minimalny odstęp do implantacji | Uwagi |
|---|---|---|
| Chirurgia onkologiczna bez adiuwantów | 3-6 miesięcy (gojenie tkanek) | Stan ogólny musi pozwalać |
| Chemioterapia samodzielna | 3-6 miesięcy po zakończeniu | Regeneracja szpiku; morfologia w normie |
| Radioterapia <30 Gy w szczęce | 3-6 miesięcy | Niskie ryzyko |
| Radioterapia 30-50 Gy | 6-12 miesięcy | Średnie ryzyko |
| Radioterapia 50-65 Gy (rak głowy i szyi) | 12-24 miesiące (optymalne 30+ miesięcy – Scarcella 2025) | Wysokie ryzyko ORN |
| Radioterapia >65 Gy | Ośrodki specjalistyczne; ocena indywidualna | Najwyższe ryzyko |
| Bisfosfoniany doustne (<4 lata, osteoporoza) | Bez odstępu lub drug holiday 3-6 mies. | Niskie ryzyko |
| Bisfosfoniany doustne (>4 lata, osteoporoza) | Drug holiday 3-6 mies. | Umiarkowane ryzyko |
| Bisfosfoniany IV onko (zoledronian) | Zwykle przeciwwskazanie | Wysokie ryzyko MRONJ |
| Denosumab osteoporoza (Prolia) | 4-5 mies. po ostatniej dawce | Niskie-umiarkowane |
| Denosumab onko (Xgeva) | Zwykle przeciwwskazanie | Wysokie ryzyko MRONJ |
| Przeszczep szpiku (auto) | 6-12 miesięcy po GVHD stabilnym | Wymaga konsultacji transplantologicznej |
| Immunoterapia | 3-6 mies. po zakończeniu, stabilny stan | Indywidualnie |
Co zrobić przed leczeniem onkologicznym – sanacja jamy ustnej
Jeśli pacjent dowiedział się o rozpoznaniu nowotworu i ma zaplanowane leczenie (chemioterapia, radioterapia głowy/szyi, bisfosfoniany IV), przed rozpoczęciem terapii warto przeprowadzić:
- Ekstrakcja zębów o rokowaniu niepewnym – cel: uniknięcie powikłań gojenia po leczeniu onko; termin: minimum 2-4 tygodnie przed RT / bisfosfonianami
- Leczenie kanałowe tam, gdzie to możliwe – cel: zachowanie zęba (ekstrakcja po RT jest dużo trudniejsza); termin: przed rozpoczęciem terapii
- Skaling, kiretaż – cel: usunięcie płytki i kamienia; termin: 2-4 tygodnie przed terapią
- Kontrola próchnicy – cel: leczenie aktywnych ubytków; termin: przed terapią
- Dopasowanie protez – cel: zmniejszenie ryzyka odleżyn podczas RT; termin: przed terapią
- Planowanie implantów (jeśli możliwe) – cel: wszczepienie przed RT, żeby osseointegracja zdążyła; termin: minimum 3-6 miesięcy przed RT
- Konsultacja o higienie na czas leczenia – fluor, płukanki, łagodne szczoteczki; termin: przed terapią
Ta „sanacja pre-onkologiczna” dramatycznie zmniejsza ryzyko powikłań stomatologicznych w trakcie i po leczeniu.
Koszty dodatkowe u pacjenta onkologicznego
Leczenie implantologiczne u pacjenta po onkologii jest droższe z następujących powodów:
- Tomografia CBCT (większe pole) – ocena napromieniowanej kości; 350-450 zł (gabinet Dr Hercka, Gliwice: 8×8 – 450 zł)
- Konsultacja zespołowa (onkolog-stomatolog) – wymagana przy RT/bisfosfonianach; zwykle NFZ u onkologa
- Dodatkowe badania krwi – morfologia, INR; 50-150 zł
- Augmentacja kości – często potrzebna po RT; 2 000-6 000 zł
- Profilaktyka antybiotykowa rozszerzona – niższa odporność; 50-200 zł (leki)
- Osłona hiperbaryczna (HBO) – rzadko – niektóre protokoły (brak silnych dowodów skuteczności); 300-600 zł/sesja × 20-30 sesji = 6 000-18 000 zł
- Sam implant + korona – standardowe; 3 000 + 3 600-3 800 zł (cennik gabinetu Dr Hercka, Gliwice)
FAQ – Najczęstsze pytania
Czy po chemioterapii można mieć implanty?
Tak, zwykle 3-6 miesięcy po zakończeniu chemio (przy normalnej morfologii i stabilnym stanie ogólnym). Wyjątek: chemio + bisfosfoniany IV – wtedy kwalifikacja indywidualna, często przeciwwskazanie.
Czy po radioterapii można mieć implanty?
Tak, przy odstępie minimum 6-12 miesięcy od zakończenia RT (dla dawek do 50 Gy) lub 12-24 miesięcy (dla dawek 50-65 Gy). Przeżywalność implantów u napromieniowanych wynosi ~87,7% vs 95% u nienaświetlanych. ORN występuje u 1,8-6% pacjentów.
Jakie choroby nowotworowe wykluczają implanty?
Bezwzględnie: aktywne leczenie dożylnymi bisfosfonianami lub denosumabem w dawkach onkologicznych (szpiczak, przerzuty do kości, zaawansowany rak piersi z przerzutami). Względnie: aktywna chemio/immunoterapia, świeża RT w polu szczęki.
Co to jest MRONJ?
MRONJ (Medication-Related Osteonecrosis of the Jaw) to martwica kości szczęk związana z lekami antyresorpcyjnymi (bisfosfoniany, denosumab). Objawia się odsłoniętą, niegojącą się kością w jamie ustnej utrzymującą się >8 tygodni. U pacjentów onkologicznych na tych lekach ryzyko po zabiegu chirurgicznym wynosi 5-28% (w zależności od kohorty).
Co to jest osteoradionecroza (ORN)?
ORN (osteoradionecrosis) to martwica kości popromienna – trwała martwica tkanki kostnej w polu radioterapii. Objawia się niegojącą się, odsłoniętą kością, bólem, zapaleniem. Ryzyko u implantowanych po RT głowy i szyi: 1,8-6%. Szczyt wystąpienia: 42 miesiące po zabiegu.
Czy tlenoterapia hiperbaryczna (HBO) pomaga?
Protokół HBO (20-30 sesji w komorze hiperbarycznej) jest stosowany w niektórych ośrodkach przed i po implantacji u pacjentów po RT. Dowody są ograniczone – meta-analizy nie wykazują jednoznacznie istotnej przewagi. Cochrane uznaje dowody za słabe. Decyzja indywidualna.
Czy hormonoterapia raka piersi wyklucza implanty?
Nie. Tamoksyfen, inhibitory aromatazy (letrozol, anastrozol), fulwestrant – nie są przeciwwskazaniem. Uwaga: kobiety na inhibitorach aromatazy często dodatkowo otrzymują bisfosfoniany (w dawce osteoporozowej) – to wymaga uwzględnienia w planie.
Czy rak prostaty wyklucza implanty?
Nie. Pacjenci po prostatektomii lub radioterapii miednicy (dawki działające w miednicy, nie w szczęce) mogą mieć implanty. Uwaga: część pacjentów na hormonoterapii (degareliks, leuprorelina) otrzymuje też denosumab lub kwas zoledronowy – to czynnik ryzyka.
Czy szpiczak mnogi to przeciwwskazanie?
Tak, przez większość życia pacjenta. Szpiczak leczy się bisfosfonianami IV (zoledronian, pamidronian) przez wiele lat, co powoduje wysokie ryzyko MRONJ. Implantacja rzadko jest rozważana; alternatywą są protezy ruchome.
Kiedy można wrócić do implantacji po przeszczepie szpiku?
Po autologicznym (własnym) przeszczepie – zwykle 6-12 miesięcy od zakończenia, przy stabilnym statusie immunologicznym i braku GVHD. Po allogenicznym – dłużej, indywidualnie. Zawsze wymagana konsultacja hematologa.
Czy aktywna radioterapia w innej okolicy (np. płuco, pierś) przeszkadza?
Nie, jeśli pole RT nie obejmuje szczęki/żuchwy. Radioterapia pnia płuca lub piersi nie wpływa na kość szczęk. Ale aktywna radioterapia ogólnie sugeruje zły stan pacjenta – implantację odkłada się do zakończenia terapii.
Czy warto pytać onkologa przed implantem?
Tak, zawsze. Konsultacja onkologiczna powinna zawierać: rozpoznanie, typ i dawkę RT (jeśli była), lista leków (bisfosfoniany/denosumab/immunoterapia), aktualny status, stan ogólny. Bez tej informacji implantolog nie może rzetelnie ocenić ryzyka.
Jesteś po leczeniu onkologicznym i pytasz o implanty?
Kwalifikacja wymaga pełnego wywiadu – rodzaju leczenia, leków, odstępu od terapii. Dr Hercka w Gliwicach współpracuje z lekarzami prowadzącymi i ocenia każdy przypadek indywidualnie. Pierwszym krokiem jest konsultacja z dokumentacją onkologiczną, by wiedzieć, czy i kiedy implantacja jest możliwa. Umów się na wizytę.
Źródła naukowe
- Rocha G, Pereira AC, Seabra M, et al. Survival of dental implants and occurrence of osteoradionecrosis in irradiated head and neck cancer patients: a systematic review and meta-analysis. Clinical Oral Investigations. 2021;25(11):6459-6477. DOI: 10.1007/s00784-021-04065-6
- Scarcella A, et al. Osteoradionecrosis Incidence and Dental Implant Survival in Irradiated Head and Neck Cancer Patients: A Systematic Review and Meta-Analysis. Special Care in Dentistry. 2025. DOI: 10.1111/scd.70022
- Trybek G, et al. Comprehensive Update on Implants in Patients With Head and Neck Cancer (2021-2024): Systematic Review and Meta-Analysis of the Impact of Radiotherapy and Chemotherapy on Implant Survival. Clinical Oral Implants Research. 2025. DOI: 10.1111/clr.14450
- Chopra A, et al. Dental implants in patients with head and neck cancer-A systematic review and meta-analysis of the influence of radiotherapy on implant survival. Clinical Oral Implants Research. 2022. DOI: 10.1111/clr.13976
- Chrcanovic BR, Albrektsson T, Wennerberg A. Irradiated patients and survival rate of dental implants: A systematic review and meta-analysis. The Journal of Prosthetic Dentistry. 2016;116(6):858-866. DOI: 10.1016/j.prosdent.2016.04.025
- Ihde S, Kopp S, Gundlach K, Konstantinović VS. Dental implant survival rate in irradiated and non-radiated patients: a systematic review and meta-analysis. Journal of Biological Regulators and Homeostatic Agents. 2021;35(2 Suppl 1):37-43. DOI: 10.23812/21-2supp1-5
- Stavropoulos A, Bertl K, Pietschmann P, et al. What is the impact of bisphosphonate therapy upon dental implant survival? A systematic review and meta-analysis. Clinical Oral Implants Research. 2016;29(S18):54-92. DOI: 10.1111/clr.12526
- Almazrooa SA, et al. Timing of dental surgery in patients receiving bone-modifying agents: Medication related osteonecrosis of jaw (MRONJ) and implant outcomes in a cohort of 5,284 oncology patients within an integrated dental pathway. Journal of Clinical and Experimental Dentistry. 2026. DOI: 10.4317/jced.63634
- Effects of Bisphosphonates and Denosumab on Dental Implants: A Systematic Review With Meta-Analysis. Oral Diseases. 2025. DOI: 10.1111/odi.15373
- Parihar A, et al. Implant Survival Rate in Mandible Reconstructed with Free Fibula Flaps After Oral Tumors: A Systematic Review and Meta-Analysis. The International Journal of Oral & Maxillofacial Implants. 2023. DOI: 10.11607/jomi.10373
- Chambrone L, Mandia J Jr, Shibli JA, et al. Dental implants installed in irradiated jaws: a systematic review. Journal of Dental Research. 2013;92(12 Suppl):119S-130S. DOI: 10.1177/0022034513504947
Dr n.med Aleksandra Hercka-Mulas
Jestem doktorem nauk medycznych, lekarzem dentystą, specjalistą z zakresu chirurgi stomatologicznej i estetycznej oraz implantologii z ponad 25-letnim doświadczeniem.
